Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Zrozumiałem.
Gorzów Przystań

Lubuskie warte zachodu
 
 
 
 
Logowanie
 
 
 

nie jesteś zarejestrowany?
wpisz proponowany login i hasło, a przejdziesz do dalszej części formularza..
Zapowiedzi

Malarstwo Edwarda Dwurnika

Miejski Ośrodek Sztuki zaprasza w sobotę, 19 kwietnia 2008 r., o godz. 17.00 do Galerii BWA na otwarcie wystawy Edwarda Dwurnika "Malarstwo". Wystawa czynna do 25 maja 2008 r.

Już od blisko czterdziestu lat Edward Dwurnik (ur. 1943) niestrudzenie i z rozmachem prowadzi malarską kronikę polskiej rzeczywistości. Artysta tworzy zapis imponujący, nie tylko ze względu na liczbę prac - ponad trzy tysiące obrazów tworzonych w dwudziestu pięciu cyklach. Przenikliwa obserwacja, szkicowy sposób przedstawiania oraz temat -
- Polska zwykłych ludzi, szarych miast i miasteczek - sprawiają, że malarstwo Edwarda Dwurnika jest rozpoznawalne i przystępne nie tylko dla wąskiego grona odbiorców.

W trakcie studiów na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1963-1970) za swojego artystycznego przewodnika Dwurnik obrał Nikifora Krynickiego. Zainspirowany jego stylem rozpoczął cykl Podróży autostopem, ukazujący polskie miasta uchwycone z lotu ptaka 
i nieco z ukosa. Ulice zapełnili ludzie ze swoimi codziennymi problemami, tłoczący się na placach i ryneczkach. Zmienne punkty widzenia, swoboda w potraktowaniu proporcji 
i wyglądu budynków oraz szeroki kąt sprawiają, że otrzymujemy nie tyle obraz miasta, 
a raczej nastrój, wrażenie „obecności” w tłumie. Tę wielką panoramę kraju artysta kontynuuje do dziś. Obok Podróży autostopem powstawały takie cykle jak "Niebieskie miasta" (od 1993) i "Miasta diagonalne" (od 1996), gdzie puste ulice biegną równolegle przypominając utopijną architektoniczną wizję.

Innym wielkim cyklem, malowanym od 1972 i z przerwami kontynuowanym do 2000 roku, są "Sportowcy". Bohaterowie tego malarskiego rejestru to ludzie pasywni, cwani, szukający łatwego zarobku, a ze sportem łączy ich tylko marka papierosów. Ukazani 
w pozornie powierzchowny, szkicowy sposób, odwołujący się do komiksu i karykatury, niedoskonali „sportowcy” wypełniają swoimi niezgrabnymi ciałami i przeciętnym życiem szare i duszne ulice polskich miast i miasteczek. Artysta kreśląc tę opowieść o potoczności, znajduje dla niej właściwy ton, obnaża ludzkie słabości, jednocześnie unikając kpiny.

Kolejne spojrzenie na peerelowską rzeczywistość, tym razem w czasie wielkich przemian, to cykl "Robotnicy" - rozpoczęty w 1975 roku i kontynuowany w latach 1980-1991. Dwurnik pokazał swoich bohaterów, którzy wyszli na ulice i zastrajkowali chwytając kamienie w dłoń. Inne cykle odwołujące się do zdarzeń z najnowszej historii Polski to "Obrazy duże" (od 1973), "Droga na Wschód" (1989-1991; poświęcony ofiarom stalinizmu) oraz "Od Grudnia do Czerwca" (1990-1994), gdzie artysta upamiętnił śmierć konkretnych ludzi, którzy stali się ofiarami stanu wojennego.

Osobne miejsce w dorobku Edwarda Dwurnika zajmują takie cykle jak: "Błękitne" (1992-
-1993) - pejzaże morskie, "Dwudziesty trzeci" – przedstawiający motywy żydowskie oraz abstrakcyjny "Dwudziesty piąty" (od 2000) inspirowany malarstwem Jacksona Pollocka. 
W latach 1996-1999 powstał cykl "Wyliczanka", swoisty portret polskiego środowiska artystycznego.

Polska rzeczywistość, którą rejestruje Edward Dwurnik, to szybko zmieniający się obraz. 
I takie jest też malarstwo artysty, który tworzy jakby w pośpiechu, szybko, niemalże zachłannie. Przy tym zdumiewa swobodą stosowania stylów: od szczegółowych miniatur do ekspresyjnych, dynamicznych obrazów. Także charakterystyczny dla Dwurnika rysunek cienkim pędzelkiem wzmaga wrażenie szybkiego, szkicowego zapisu. W swoim kronikarskim dziele artyście udała się rzecz trudna, a mianowicie zachować dystans do opisywanych zjawisk, jednocześnie nie tracąc zaangażowania. Jego obrazy łączą w sobie reporterską pasję z wyobraźnią wizjonera. Przede wszystkim jednak jest to zapis ciągłej pogoni za chwilą, chęcią zarejestrowania stale zmieniającej się rzeczywistości.

O malarstwie Edwarda Dwurnika mówi się, że jest „demokratyczne” – swojskie, bliskie. Opinię tę potwierdza zainteresowanie twórczością artysty, którego prace są często kupowane do kolekcji indywidualnych i muzealnych, wiszą w salach korporacji, biurach 
i instytucjach kościelnych. Artysta miał wiele wystaw indywidualnych oraz uczestniczył 
w wielu wystawach zbiorowych. Jest laureatem prestiżowych nagród, m. in.: Nagrody Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida (1981 r.), Nagrody Kulturalnej „Solidarności” (1983 r.) oraz Nagrody Fundacji Coutts & Co w Zurychu (1992 r.).

Na wystawie w Galerii BWA zostaną zaprezentowane prace powstające w takich cyklach jak: "Podróże autostopem", "Robotnicy", "Sportowcy", "Portrety", "Warszawa", "Dwudziesty piąty". Do tej pory wystawa ta była prezentowana na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie, Galerie-Pankow Berlin oraz w Muzeum w Stargardzie Szczecińskim. Prace są własnością autora i zostały użyczone z depozytu Muzeum Warmii 
i Mazur.

Strona artysty: www.dwurnik.pl

Opracowanie: Dobromira Puczyłowska, Galeria BWA Gorzów Wlkp.

 



19-04-2008
/ zapowiedzi na ten miesiąc
 
Komentarze


brak komentarzy

zaloguj się aby móc komentować ten artykuł..

Kalendarz imprez
Sfinansowano w ramach Kontraktu dla województwa lubuskiego na rok 2004

Copyright © 2004-2019. Designed by studioPLANET.pl. Hosting magar.pl