Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Zrozumiałem.
Gorzów Przystań

Lubuskie warte zachodu
 
 
 
 
Logowanie
 
 
 

nie jesteś zarejestrowany?
wpisz proponowany login i hasło, a przejdziesz do dalszej części formularza..
Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 2, ul. Przemysłowa 22

Budynek dzisiejszego Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 2 wzniesiony został
w lewobrzeżnej dzielnicy Gorzowa Wlkp. - Zamościu; części miasta rozwijającej się intensywnie od 1813r.
W dzielnicy tej zlokalizowane były głównie zakłady przemysłowe; tu mieszkała również biedota miejska. Rozwój przestrzenny tej części miasta przebiegał spontanicznie, bezplanowo, stąd sporo tu chaosu w podziałach urbanistycznych. Plan budowy szkoły - zachowany w archiwum - datowany jest na 30.10.1904r.; zatwierdzony on został
do realizacji 10.04.1905 roku.

 Budowę obiektu rozpoczęto w maju 1905r. W pierwszej fazie szkoła wybudowana została jako obiekt 15-klasowy, przeznaczony dla chłopców, choć już wtedy przewidywano dobudowę skrzydła południowo-wschodniego z sześcioma dodatkowymi klasami.
W 1909 r. sporządzono plany kanalizacji obiektu; w tym 1946 roku samym roku zostały one zrealizowane.
W 1939 r. przebudowano częściowo piwnice obiektu.
Po II wojnie światowej w budynku mieściła się początkowo Szkoła Podstawowa nr 2, działająca pod patronatem Towarzystwa Przyjaciół Dzieci.
Od 1949 r. budynek szkolny wykorzystywany był wspólnie przez Szkołę Podstawową
i Liceum Ogólnokształcące nr 19.
W lecie 1954 r. zrealizowany został pierwotny zamysł powiększenia szkoły
o 6 dodatkowych sal, dobudowując południowo-wschodnią część obecnego budynku. Rozbudowę tę zrealizowano z zachowaniem architektonicznego charakteru obiektu.
W latach 1966-69 na terenie parku szkolnego wybudowano Międzyszkolny Ośrodek Sportowy, oddany do użytku 19 czerwca 1969r. jako Park Sportu i Rekreacji.
Od 1960r. poczęto sukcesywnie likwidować klasy dla najmłodszych uczniów Szkoły Podstawowej, by ostatecznie w roku szkolnym 1963/64 przekształcić szkołę TPD
w samodzielne Liceum Ogólnokształcące.
W roku szkolnym 1966/67 szkoła otrzymała sztandar i imię Marii Skłodowskiej-Curie.

Budynek liceum wzniesiony został w duchu historycyzmu; jego forma architektoniczna nawiązuje do rozwiązań stylowych (głównie renesansowych). Obiekt charakteryzuje
się dużym wyczuciem bryły i klarownymi podziałami, opartymi o układ osiowy przepruć okiennych podkreślonym ryzalitami pozornymi.
 
Szkoła jest monumentalną budowlą o prostopadłościennej bryle, nakrytą wysokim dachem czteropołaciowym z naczółkami.
Obiekt jest  trzykondygnacjowy, podpiwniczony, posiada przestronne poddasze (w jego części ulokowana jest szkolna strzelnica).
Elewacje budynku charakteryzują się starannie przemyślaną kompozycją architektoniczną. Ukształtowanie elewacji obiektu (np. licowanie cegłą obramienia otworów okiennych czy naroży) jest typowe dla budynków użyteczności publicznej wzniesionych w początkach
XX w.
Należy podkreślić, że wzniesiona w 1954 r. wtórna część budynku zachowała pierwotny charakter architektoniczny budynku (jedynie oblicowanie wykonane jest z cegły o ton jaśniejszej od pierwotnej).

Opracowanie: Anna Baran, Marzena Maćkała
Na podstawie materiałów udostępnionych przez:
- Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Zielonej Górze 
  Delegatura w Gorzowie Wlkp.
- Pracownię Miejskiego Konserwatora Zabytków 
  w Urzędzie Miasta Gorzowa Wlkp.
Fot. Sławomir Sajkowski

 
Kalendarz imprez
Sfinansowano w ramach Kontraktu dla województwa lubuskiego na rok 2004

Copyright © 2004-2017. Designed by studioPLANET.pl. Hosting magar.pl